When in Dublin

Ga ik verkeerd rijden of niet? Dat was de vraag waar mijn Dublin avontuur mee begon. Het is zondagavond en ik ben aan het opzoeken hoelaat ik morgenochtend naar Zaventem moet vertrekken. Aangezien het de eerste keer is dat ik alleen naar Zaventem rijd en nu al verward ben over waar ik juist moet parkeren, plan ik toch maar een uur extra sukkeltjestijd in.Lees meer »

Miss, finish!

Van zodra ik de klas binnenkom, gaan de jongens van de eerste graad voor hun bank staan. ‘Goodmorning miss,’ roepen ze in koor. ‘Goodmorning,’ zeg ik glimlachend terug. Aangezien ze alle leerstof uit hun Engelse handboek al hebben gezien, vraag ik wie er zin heeft om te tekenen. Ze beginnen alle vier te stralen, en opgewonden te knikken. Ik deel papier, potloden, gommen, stiften en pandakrijt uit, en stel voor om met het thema fruit te beginnen, kwestie van de les toch nog binnen het kader Engels te houden.

Lees meer »

Mieren in bed

Eergisterenavond kwam ik aan in het klooster: een wit gebouw met rode, puntige daken. Ik word naar mijn kamer gebracht door de hoofdmonnik, die me meteen daarna naar de eetzaal brengt. Het is een speciale man, die monnik. Zijn Engels is gebrekkig en hij lacht gewoon wanneer hij iets niet begrijpt.
Er zitten twee Deense meisjes aan de eettafel, maar verder is de kamer leeg. Ze stellen zich voor als Laura en Medde, twee vriendinnen die al bijna twee jaar aan het reizen zijn. Ik vuur meteen een aantal vragen op hen af, en doe een paar interessante ontdekkingen:

Lees meer »

Roshani

Mero nham Roshani ho. Tapaiko nahm ke ho? Mijn allereerste zinnetjes Nepali. Gisteren, na een ontbijt van waterige havermout en een glas multivitaminen sap, was het tijd voor taal. Prema, de 29 jarige vrouw die me van het vliegtuig is komen ophalen en de coördinator van de cultuurweek, geeft ons onderricht. Ze begint met ons enkele basiswoorden en zinnen aan te leren, en laat ons die dan herhalen. Mero nham … Tapaiko nahm…Wahako nahm… gaat het over en weer. Wanneer Prema klaar is met de basisvragen, wilt ze ons leren tellen van 1 tot 10. Dat is samen best veel om te onthouden, maar ze staat erop ons de emoties te leren, en de verschillende smaken, en hoe je moet onderhandelen, en hoe je ik hou van je moet zeggen. Remroo! zegt ze iedere keer wanneer we de juiste zinnen herhalen, goed gedaan!

Lees meer »