Geen beter moment dan nu

Afgelopen week liep het lesgeven al ten einde. Woensdagochtend, tijdens een ontbijtje van tortilla-brood met pindakaas laat ik mijn gedachten over deze reis de vrije loop. In mijn hart weet ik dat ik klaar ben in Nepal. Nog langer blijven zou betekenen dat ik op hetzelfde punt blijf als nu. Ik moet verder. Wat ik moest leren is geleerd, wat ik moest ervaren is ervaren, wat ik aan de kinderen moest geven, is gegeven en wat ik moest loslaten, is losgelaten. Daarnaast sluit het klooster eind november, en is het moeilijk om op een zinnig en eenvoudig lesonderwerp te komen dat de kinderen nog niet hebben gezien.

Lees meer »

Into the wild

Pizza! Het gerecht waar ik gisteren de hele dag over heb gedroomd. Samen met Yvette en Kristel ga ik naar Thamel voor een gezellig diner na een week van Dal bhat: een traditioneel gerecht bestaande uit rijst en linzen. Dit weekend zullen we met nog twee andere meisjes naar Chitwan gaan: het oudste nationale park van Nepal, dat daarnaast UNSECO werelderfgoed is.

Lees meer »

Miss, finish!

Van zodra ik de klas binnenkom, gaan de jongens van de eerste graad voor hun bank staan. ‘Goodmorning miss,’ roepen ze in koor. ‘Goodmorning,’ zeg ik glimlachend terug. Aangezien ze alle leerstof uit hun Engelse handboek al hebben gezien, vraag ik wie er zin heeft om te tekenen. Ze beginnen alle vier te stralen, en opgewonden te knikken. Ik deel papier, potloden, gommen, stiften en pandakrijt uit, en stel voor om met het thema fruit te beginnen, kwestie van de les toch nog binnen het kader Engels te houden.

Lees meer »

Roshani

Mero nham Roshani ho. Tapaiko nahm ke ho? Mijn allereerste zinnetjes Nepali. Gisteren, na een ontbijt van waterige havermout en een glas multivitaminen sap, was het tijd voor taal. Prema, de 29 jarige vrouw die me van het vliegtuig is komen ophalen en de coördinator van de cultuurweek, geeft ons onderricht. Ze begint met ons enkele basiswoorden en zinnen aan te leren, en laat ons die dan herhalen. Mero nham … Tapaiko nahm…Wahako nahm… gaat het over en weer. Wanneer Prema klaar is met de basisvragen, wilt ze ons leren tellen van 1 tot 10. Dat is samen best veel om te onthouden, maar ze staat erop ons de emoties te leren, en de verschillende smaken, en hoe je moet onderhandelen, en hoe je ik hou van je moet zeggen. Remroo! zegt ze iedere keer wanneer we de juiste zinnen herhalen, goed gedaan!

Lees meer »

Wegrennen

Aankomen in Nepal was op zijn zachts gezegd een schok. De kleine, schattige vlieghaven had ik verwacht, maar de chaos en de mannen die je persoonlijke ruimte weigeren te respecteren niet. Er staat één vrouw tussen die mannen te wachten aan de uitgang van de vlieghaven. En laat dat nu net de vrouw zijn die mij komt ophalen. Nadat we nog twee andere vrijwilligers hebben opgeladen, vertrekken we in een busje – want de voorziene auto was te klein voor ons allemaal – naar wat mijn huis voor de komende week zal worden: de Green Lion residentie.

Lees meer »