Bloemen en parels zijn niet alleen voor vrouwen: “Mannelijk zijn kan op allerlei verschillende manieren”

Afgelopen weekend showde stylist Hedi Slimane zijn nieuwste ‘Celine’-collectie in Parijs. Opvallend waren de croptops voor mannen, die samen met een paar flared jeans en een oversized blazer nogal vrouwelijk aandeden. En het is niet de eerste keer dat we dit soort ‘zachte’ mode voor mannen zien opduiken. Is het ideaalbeeld van de man langzaam aan het veranderen?

De opmars van een zachtere, meer ‘vrouwelijke’ mannenmode is al een tijdje bezig. Denk aan Timothée Chalamet (24) in een maatpak met handgeschilderde bloemen op de rode loper. Denk aan Harry Styles (26) in een doorzichtige, kanten blouse en een parel als oorbel op het Met Gala. Of denk aan Donald Glover (36) in een rood satijnen pak met orchideeën in zijn kraag. Waar zo’n outfits vroeger als overdreven, vrouwelijk of excentriek werden beschouwd, zijn ze nu cool en sexy. “Dat is het resultaat van een jarenlange evolutie in de mode-industrie, die begon in de 20e eeuw”, zegt doctoraatsstudent Nicola Brajato, die mode en gender onderzoekt aan de Universiteit Antwerpen. 

View this post on Instagram

@celine aw20 show 🥺#pfw

A post shared by @ cult_fashion_vault on

Mannen door de jaren heen

“Voor 1960 was het idee van mannelijkheid star en agressief”, zegt Brajato. “Onder invloed van oorlog en totalitaire regimes was ‘de soldaat’ het ideaalbeeld. Vanaf de jaren 60 is dat beginnen te kantelen, door de opkomst van de consumentenmaatschappij. Plots was niet brute kracht, maar status en succes het streefdoel. Rond 1980 groeide de mannenmode-industrie en werd het mannenlichaam steeds vaker gereduceerd tot lustobject. Grote merken zoals Versace en Armani gebruikten gespierde, halfnaakte mannen om hun naam te vertegenwoordigen. Vanaf toen was schoonheid niet meer iets waar alleen vrouwen zich om bekommerden.”

Hoe we van een gespierd Calvin Klein-model naar een magere Timothée gingen? “In de jaren 90 ontstonden er tegenbewegingen die zich verzetten tegen het typische adonislichaam. Er kwam een tweespalt: je had merken die gespierde modellen bleven gebruiken, en je had ontwerpers en modehuizen zoals Raf Simons, Dior, Hedi Slimane of Yves Saint Laurent die het tij keerden en kozen voor een heel slank, bijna androgyn model dat men nog nooit eerder op de catwalk had gezien. Vandaag is die onderverdeling er nog altijd, hoewel het gespierde model aan populariteit verliest.”

Kruisbestuiving

Kleren maken de man, en dat vindt ook Brajato. “Kleding is een manier om je identiteit fysiek in de wereld te zetten. Voor vrouwen was dat de voorbije decennia gemakkelijker, omdat experimenteren met stijlen meer toegelaten was. De mode voor mannen was lang sober en eentonig, met veel donkere kleuren. Een man die serieus genomen wilde worden, droeg een maatpak. Dat is veranderd. Er is een kruisbestuiving tussen heren- en damesmode aan de gang. Dat is een natuurlijk gevolg van een maatschappij die gender en ‘genderlessness’ meer dan ooit op de kaart heeft gezet. In de seventies droegen mannen ook blouses à la Harry Styles, maar het debat errond bereikt nu mensen op wereldschaal. En dat is nieuw.”

Dat de mannenmode een zachter randje zou krijgen, zagen we ook al op verschillende modeweken in september, toen de lentecollecties voor 2020 werden getoond. Grote merken zoals Dior en Berluti experimenteerden met lichte, speelse kleuren en kostuumvesten dichtknoopt rond de taille als een korset. Ann Demeulemeester gebruikte riemen, laagjes, lange haren en schipperspetjes. 

Mannelijk ben je sowieso

“Het toonbeeld van mannelijkheid was lang een witte, heteroseksuele man. Dat beeld zijn we nu grondig aan het herdenken. Wat betekent het om vandaag de dag man te zijn? Moeten we het echt nog steeds hebben over hoe we onze mannelijkheid kunnen tonen? Je kan mannelijk zijn op allerlei verschillende manieren.” De ‘nieuwe man’ bevestigt gendernormen dus niet, maar werpt ze bewust omver. In zijn gesprek met Harry Styles voor de cover van i-D magazine zei Timotheé Chalamet: “Je kan alles zijn wat je wilt zijn. Je hoeft nergens specifiek aan deel te nemen om mannelijk te zijn. Er is een enthousiasme binnen onze generatie om dingen anders aan te pakken.”

Werk aan de winkel

“Het is ontzettend goed dat mannenmode ruimer en vrijer is geworden”, sluit Brajato af. “De volgende stap is afstappen van de stereotiepe lichamen die nu op de runway te zien zijn: de slanke en de gespierde. Het zijn twee uitersten. Wat met alle lichamen die daartussen zitten? Waarom zien we die nooit? We zijn er dus nog lang niet.”

Dit artikel schreef ik voor nina.be.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s