Styliste Farah El Bastani: ‘Ik wil mode tonen zoals ik de samenleving zie: met heel veel kleur’

Roze nagels, gele jas, rode lippenstift en een maxidress in leopardprint. Dat is Farah El Bastani. De 29-jarige styliste uit Antwerpen met Marokkaanse roots kleedt zich zoals ze is: vrolijk, kleurrijk en uitbundig. ‘Als je iets draagt met zelfzekerheid en flair kan het niet anders dan cool zijn.’ 

Vandaag is Farah niet meer weg te denken uit het modelandschap. Ze stylede bekende figuren zoals voormalig Eurosongkandidate Blanche, Emma Bale, popster Angèle en ze deed shoots voor De Standaard, Sjiiekmagazine en het Antwerps modemuseum MoMu. ‘Het was niet makkelijk om stylist te worden. Er was al een select groepje stylisten waar ik mij tussen moest proppen. Maar ik had passie en ambitie, en daarmee kom je al een heel eind.’

Een andere kijk

‘Ik heb mijn roots nooit als struikelblok gezien’, vertelt ze. ‘Ik weet dat ik buitenlands ben en dat dat voor sommige mensen moeilijk is, maar ik ben wie ik ben. Ik heb een andere kijk dan mensen zonder migratieroots. Dat zie ik als iets positiefs.’ Toch is de modewereld voor Farah nog te eentonig. ‘Het heeft echt keilang geduurd voor er een zwart model op de runaway liep. Dan duurde het nog eens jaren voor er een zwarte vrouw op de cover van een magazine stond. Ik denk dat modemerken vandaag vooral gekleurde modellen gebruiken als statement. Ze willen dat klanten zien dat ze aan diversiteit doen, maar diversiteit is meer dan donkere meisjes alleen. Het is ook iemand met een lui oog, een maatje meer of veel tattoeages. Soms denk ik dat diversiteit gewoon een trend is. Nu is het bij grote merken hip om hun modellen hoofddoekjes om te doen. Voor hoelang vraag ik me dan af, twee seizoenen?’

‘Ik heb een andere kijk dan mensen zonder migratieroots’

Buiten de lijntjes 

Voor Farah is diversiteit geen trend maar een must. ‘Ik wil een divers beeld van mode laten zien, aan de hand van hoe ik de samenleving zie. En dat is met heel veel kleur. Ik ben er constant mee bezig om een divers tableaux te tonen. Zowel jongens als meisjes, gay en trans. Ik gebruik alle soorten mensen.’

Blanke modellen domineren nog steeds de westerse media en mode-industrie. Farah ziet het dan ook als haar taak om daar iets aan te doen. ‘Soms willen klanten een campagne maken waarin ze onopzettelijk alleen blanke mensen casten. Dan probeer ik diversiteit wel te pushen. Op school leren we ook niet veel over diversiteit hé, terwijl het daar zou moeten beginnen. Sommige mensen zijn opgegroeid in een dorp waar alleen blanke mensen wonen. Ik kom zelf uit de Kempen dus kan het weten. Dan komt het niet in je op dat er op een groepsfoto ook gekleurde mensen horen te staan. Stimuleerde school je trouwens om een eigen kledingstijl te hebben? Over identiteit werd zelfs amper gepraat. Het kwam eens aan bod in humane wetenschappen, maar dat was het dan ook.’

‘Sommige mensen zijn opgegroeid in een dorp waar alleen blanke mensen wonen’

Eenheidsworst

Hoe zit het met de mode-industrie? Doen zij wél waar het onderwijst niet in slaagt? ‘Absoluut niet’, antwoordt Farah stellig. Modemerken moedigen ons aan om hetzelfde te dragen omdat ze de hot items willen verkopen. We moeten allemaal die jurk van Zara of die tas van Mango hebben. Winkels stellen voor hoe je die jurk moet combineren, de juiste personen dragen hem en plots wil iedereen er ook zo uitzien. Is de mode all nude dan loopt iedereen in het beige rond, zoals de Kardashians. Dat is gemakkelijk. Als iedereen een eigen stijl zou hebben, zouden mensen nadenken over hun kleding en bijvoorbeeld vintage kopen. Dat wil de mode-industrie helemaal niet.’

What you see is what you get

Aan die eentoonigheid doet deze fashionqueen niet mee. Farah gaat voor authenticiteit en uitstraling. ‘Als je naar mijn kleding kijkt, zie je mij. Ik ben een mega-uitbundig persoon. Altijd positief en kleurrijk. Je zal me nooit in zwarte kleren zien, behalve als ik een slechte dag heb. ’ Farahs geheim? Zelfvertrouwen. ‘Het maakt niet uit wie het draagt, zolang je het goed draagt’, zegt ze schouderophalend. ‘Jij als persoon moet dat kledingstuk dragen en niet andersom.’ Ze geeft wel toe dat het niet altijd  gemakkelijk is om je uniek te kleden. ‘Mensen die zichzelf durven zijn en dragen waar ze goesting in hebben, moeten sterk in hun schoenen staan. Want het zijn vaak die mensen die worden gepest. Op dat vlak heb ik nooit een rolmodel gehad. Toen ik jonger was waren er weinig Belgische vrouwen met migratieachtergrond waar ik naar kon opkijken. Ik hoop dat ik wel zo’n rolmodel kan zijn voor buitenlandse meisjes.’ 

Blote tepels

‘Je ziet steeds meer mensen die er bewust voor kiezen om minder van hun lichaam te tonen. Die trend heet modest fashion’, legt Farah uit. ‘Vroeger ging ik kortgerokt door het leven. Nu vind ik het sexyer om iets langs aan te doen waarmee ik mooi sta, dan mijn borsten of benen te tonen.’
Of modest fashion zich afzet tegen al het bloot dat tegenwoordig te zien is? Farah denkt van wel. ‘We komen van de jaren vijftig waarin iedereen modest was en gingen naar een tijd waarin het plots wel oké is om naakte huid te laten zien. Modellen staan nu bijna in hun blootje op de catwalk’, zegt ze. ‘Vrouwen die zich bewust modest kleden willen misschien zeggen: ‘Hey, ik moet niet met mijn blote tepels op straat lopen om knap gevonden te worden’.’ ■

Tekst en foto’s:  © Roxanne Wellens

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s