Being a misfit fits just right

Jezelf zijn is niet altijd gemakkelijk. Eigenlijk vraagt het zelfs veel moed.
Toen ik twaalf jaar was ging ik naar school met blinkende Dr. Martens, kniekousen in de kleuren van de regenboog, felle rokjes en T-shirts met cartoonfiguurtjes die je met een stuk velcro van outift kon doen veranderen. Ik had een froefroe, lang haar langs rechts en kort haar langs links. ‘Ben je zeker?’ vroeg de kapper nog, toen ik dat asymmetrische kapsel wou laten knippen. En zeker was ik.

Love my Docs

Ik was het soort meisje dat de speelplaats afstruinde op zoek naar afval om kunstwerkjes van te maken. Het meisje dat tekeningen maakte wanneer mijn klasgenoten touwtjesprongen, rekensommen maakten, tikkertje speelden. Ik was vaak alleen, geïnteresseerd in verre landen zoals Japan, boeken, Lady Gaga en vooral niet in jongens. Mijn ouders vroegen me dan ook weleens of ik niet ‘voor de vrouwen’ was.
Ik was een meisje dat jaloers toekeek hoe de meisjes uit mijn klas arm in arm liepen. Een meisje wiens naam gespeelde braakneigingen ontlokte bij ‘de jongens’. Het soort meisje dat als enige niet werd uitgenodigd op feestjes. Dat werd uitgelachen en vaak genegeerd.

Het leek erop dat ‘mezelf zijn’ steeds gepaard ging met afwijzing. ‘Wat heb jij aan?’ vroeg een klasgenoot uit het vijfde leerjaar minachtend, terwijl hij keek naar mijn splinternieuwe Docs. Mijn blik gleed naar zijn zwarte combats, die verdacht veel leken op de schoenen die ik droeg.
Toen mijn enige vriendin toevallig dezelfde trui had gekocht als ik, werd haar, net luid genoeg, gevraagd of ze het niet erg vond, dat wij hetzelfde aanhadden.
‘Maar je moet naar ons luisteren, oké?’ antwoordden de the popular kids aka de assholes, toen ik me graag wou aansluiten bij hun groepswerk. ‘Je mag het niet voor ons verpesten.’

Spark joy

Zo leerde ik dat een excentriek uiterlijk en wilde ideeën niets waren voor meisjes van twaalf. Ik doofde mijn inner spark in de hoop er dan wel bij te horen. Toen ik naar de middelbare school ging liet ik mijn haar lang groeien, koos voor een middenscheiding en kocht vooral zwarte kleding, die niet echt opviel. Mijn ‘wilde ideeën’ hield ik voortaan voor mezelf.
Tot ik vorig jaar terug een froefroe liet knippen (maar geen asymmetrisch kapsel helaas), een jas kocht met pantervacht (nog voor het cool was) en mezelf een nieuw paar Docs aanschafte. Mijn liefde voor glitter, kleur en vreemde prints komt meer en meer terug boven.

Instafake

‘Maar je moet gewoon luisteren’ lijkt wel het motto van onze samenleving. Dat is altijd zo geweest. Luister, dan hoor je erbij. Elke tijdgeest komt met een beeld van hoe iemand zich zou moeten gedragen om geaccepteerd te worden, terwijl niemand echt in dat beeld gelooft. We denken ons leven lang dat we een outcast zijn, zonderen ons af, gaan connectie met anderen tegen. Omdat we bang zijn. Bang dat het idee dat we van onszelf hebben, namelijk: dat we niet goed genoeg zijn, alleen maar zal bevestigd worden als we ons openstellen. We willen uniek zijn, maar we zijn ook bang omdat we niet zijn zoals ‘de rest’, terwijl ‘de rest’ uiteindelijk niet echt bestaat. Dus we zetten ons beste beentje voor op Instagram, want we zouden niet willen dat ‘de rest’ de waarheid over ons ontdekt. En als het, driewerf hoera, financieel meezit, bouwen we een nieuw lijf zoals de Kardashians dat de standaard voor schoonheid in 2019 niet alleen bepaalt, maar ook onmogelijk maakt. Is dat dan Instafame? Eerder Instafake.

Een queen in het zichzelf zijn, was in mijn ogen Freddie Mercury. Hij zag er een beetje vreemd uit, droeg waar hij zin in had. Een queer jongen uit een traditionele familie. Hij leidde lang geen gemakkelijk leven, maar hij was wie hij was en dat was subliem. Hij heeft miljoenen mensen geïnspireerd, door een zogenaamde ‘misfit’ te zijn. Ik vind dat hij beter fit dan pakweg Kylie Jenner.

Ik wil tegen de twaalfjarige versie van mezelf zeggen dat ik trots ben. Trots op die aardbeivormige oorbellen, op die tanktop waar een pingpongbal op plakte, op mijne froe en bob ten tijde van steil haar en een middenscheiding. En weet je wat? Being a misfit fits just right.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s