Beroepsgeheim

‘De resultaten van je darmonderzoek zijn slecht,’ zegt mijn dokter met haar Franse accent. Wanneer ze me aankijkt, steken haar blauwe ogen af tegen de kraaienpootjes eromheen.
Niet dat het als een verrassing komt, het gaat al twee jaar niet goed met mijn lichaam. Ik heb vooral last van mijn darmen. Een opgeblazen buik, een snel metabolisme en… tja, het eindproduct is ook niet helemaal zoals het moet zijn. Daarbovenop ben ik voortdurend moe zonder reden, voel ik me vaak depressief en viel ik vorig jaar plots vijf kilogram af, terwijl ik at als een viking. ‘Een lintworm?’ vroegen mijn ouders steeds lachend.

Ik ben bij veel dokters geweest, maar was nooit tevreden met de diagnose. Vaak kreeg ik te horen dat ik ‘gewoon een geprikkelde darm’ had, probiotica moest nemen en dat alles dan goedkwam. Hoewel ik probiotica nam, merkte ik dat de oorzaak van mijn darmprobleem niet was opgelost. Na zo’n doktersbezoek ging het altijd even beter, maar ik bleef moe en wanneer ik stopte met de supplementen kwamen de symptomen gewoon terug.

Darmonderzoek

Toen onze golden doodle Happy deze zomervakantie plots stierf aan een darmtumor, besloot ik dat ik mijn darmprobleem moest aanppakken. Om te beginnen ging ik langs bij een antroposofische huisartsenpraktijk in de buurt. Zonder me aan te kijken schreef de arts me een kuur ‘vlozaad’ voor, om mijn darmflora een boost te geven. De klachten bleven, dus contacteerde ik een medisch centrum in Asse, waar een arts/voedingsdeskundige haar krachten bundelt met erkende diëtisten.

De eerste afspraak was nog vrij eenvoudig: op mijn tanden bijten en mijn angst voor naalden overwinnen, vijf buizen bloed laten nemen en plassen in een potje. Hoewel dat laatste ook niet ideaal verliep. Met het potje in mijn hand ging ik naar de wc, waar ik naar goede gewoonte meteen begon te plassen. Uiteindelijk was het potje even leeg als mijn blaas.
Ik loog dat plassen me niet was gelukt en dronk in een keer vier bekers water leeg.

Candida

Afgelopen maandag stond mijn tweede afspraak gepland. Toen kreeg ik de uitslag van het onderzoek te horen. Om te beginnen scoorde ik positief op de candidatest.
Néé geen soa, wel een darmschimmel. De dokter vertelde me dat er bij iedereen een kleine hoeveelheid candida in de darmen zit. Als de juiste hoeveelheid in het lichaam aanwezig is, helpt de schimmel zelfs met de absorptie en de vertering van voedingsstoffen.

Er bestaan 35 soorten candida, waarvan vijf moeilijk weg te krijgen. De schimmel die het allermoeilijkst te bestrijden is, je raadt het al, die heb ik.
Candida legt de citroenzuurcyclus stil, een biochemische cyclus die op cellulair niveau voor de energiehuishouding zorgt. Geen wonder dat ik dus steeds zo moe ben.
Daarnaast voedt de schimmel zich met suiker in elke vorm. Dat verklaart de sterke drang naar zoetigheid die ik steeds voel.

Door de candida heb ik het lekkende darmsyndroom gekregen. Als er een teveel aan candida in het spijsverteringskanaal zit, breekt het de darmwand af en dringt het de bloedbaan binnen. Er zitten nu gaatjes in mijn dunne darm, die de darm doen lekken. Op die manier lekken onverteerde voedingsstoffen, schimmels, bacteriën, gifstoffen en afvalstoffen die gewoonlijk niet in het bloed worden opgenomen, de bloedbaan binnen. Dat zorgt dan weer voor een zware belasting van het immunsysteem en de lever.

Probleemkind

Door de gaatjes in mijn darmwand heb ik een hele lijst tekorten gekregen, waaronder een groot ijzertekort, vitamine E en B-, selenium-, magnesium- en een jodiumtekort. Vitaminen en mineralen zijn belangrijk om onze cellen goed te laten functioneren. De tekorten blijft de groeien, dus de candida ook.

Ik ben ook al meer dan een jaar licht ontvlambaar, kwaad en snel geïriteerd. Dat is eigenlijk niet van mijn gewoonte. Nu weet ik dat dit komt door de afvalstoffen die via mijn lekkende darm in mijn bloedbaan terechtkomen, en mijn lever overbelasten. In de Oosterse geneeskunde is de lever immers nauw verbonden met woede.

Naast een lekkende darm, tekorten en candida heb ik ook een intolerantie aan melkeiwit.
De darmen en het brein werken sterk op elkaar in, dus zijn mijn depressieve buien ook niet zo moeilijk te verklaren. Ik een probleemkind? Welnee!

Fuck my life

Ik mag zes maanden lang geen suiker meer eten. Geen snelle suikers, zoals koekjes, pannenkoeken of frisdrank maar ook geen wit brood, pasta en rijst.
‘Maar wat mag ik dan als snack eten?’ vroeg ik bezorgd aan de diëtiste die me na het doktersbezoek een voedingsplan voorstelde. ‘Rijstwafels? Maiswafels?’
Ze schudde haar hoofd.
‘Wortels,’ riep ik uit.
Weer schudde ze haar hoofd.
‘Een glutenvrije cracker?’ opperde ze.
Ik hoop dat de teleurstelling op mijn gezicht niet te duidelijk was.

Ook koemelk, rijstmelk of kaas moet ik vermijden. Samengevat betekent het dat ik niets meer mag eten van wat ik voordien at. Mayonaise, ketchup, sommige fruitsoorten zoals banaan, of groenten zoals gestoofde wortel, moet ik vermijden. Ook acohol mag absoluut niet, omdat het de groei van candida stimuleert.

De lijst van wat ik wel mag eten is beperkt. Ik ben nu twee dagen bezig met het dieet en eerlijk, het voelt aan als twee maanden. Ik, zo’n foodlover, op crashdieet. Als kers op de taart (hmm taart), mag ik geen gewicht verliezen. Dan vrees ik dat er toch meer aan te pas zal moeten komen dan crackers.

Ik heb al drie dagen de hele dag honger. Ik heb bijna geen kill the candida-proof eten op kot en de kantine op school biedt maar weinig zonder suikers aan. Gisteren merkte ik dat zelfs de soep suiker bevat.

De lunch van vandaag bestond dan maar uit soep waar ik een wandeling naar het centrum voor heb afgelegd en, hier komen ze, drie glutenvrije crackers. Een vorstelijk maal. Ook ’s ochtends is het dolle pret. Een kommetje Alpro Soya Natural yoghurt met stevia, vier frambozen en paranoten (want zéker niet alle noten zijn toegelaten). Al won de kiwi het vanochtend van de frambozen. Als je maar één stuk fruit per dag mag eten, moet je soms je prioriteiten stellen in wat de maag het beste vult.

Pillen genoeg

Dan heb ik het nog niet over mijn voedingssupplementen gehad. Ik kan je zeggen, het zijn er zoveel dat ik er zelfs een app voor heb geïnstalleerd. Iedere ochtend bij het opstaan moet ik iets innemen, 15 minuten voor het ontbijt, tijdens het ontbijt, 15 minuten voor de lunch, 15 minuten voor het diner, tijdens het diner en voor het slapengaan. Pillen genoeg, zou ik zo zeggen!

Er is een supplement dat ik in een flesje water moet oplossen en doorheen de dag moet leegdrinken. Het heeft een feloranje kleur, ruikt (min of meer) naar sinaasappel maar smaakt naar zand vermengd met planten die aan het rotten zijn. Ik zet het flesje de hele dag naast me. Af en toe heb ik genoeg moed bij elkaar geraapt om een klein slokje te nemen en het goedje dan weer voor twee uur lang af te zweren. Daarna drink ik een heerlijk sipje thee, aangezien thee zowat het enige is dat nog mag drinken.

Chronische stress

Mijn lichaam is kort gezegd, uitgeput, ziek en in desperate need of help op 20-jarige leeftijd. Candida heeft vele oorzaken, maar ik denk sterk dat chronische stress de oorzaak is mijn geval. Ik maak mij werkelijk zorgen om alles. Het begon in het zesde middelbaar, toen ik te veel hooi op mijn vork nam. Ik was bezig met het maken van een eindwerk, waar nogal wat tegenwind van school op kwam. Ik wou goede punten halen, er een sociaal leven op nahouden en ik was druk bezig met het schrijven en herwerken van mijn roman Te waar om mooi te zijn, die een tijdje later werd gepubliceerd. Tot slot kreeg ik een heftig gebroken hart te verwerken. Dat bezorgde me zoveel stress dat ik netelroos kreeg: rode, jeukende vlekken overal op mijn lichaam.

Mijn staptocht naar Santiago de Compostela had een zuiverende werking. Mijn hart was terug heel, ik kreeg vertrouwen in het leven, liet de controle los en besloot dat ik een sabbatjaar zou nemen om uit te rusten, te reizen en uit te zoeken wat ik wilde gaan studeren. Juist na mijn staptocht ontmoette ik mijn vriend. Een lange periode van veel stress volgde.

Controlefreak

Ik had elke dag stress had tijdens die periode. Op een jaar tijd veranderde ik van een stabiel iemand die met de stroom meeging, in een controlefreak die voortdurend gebukt ging onder angst en stress. Ik kreeg paniekaanvallen, voelde me soms dagen somber omdat ik zoveel twijfelde over mezelf en mijn vriend, ontwikkelde een groot gevoel van zelfhaat en minderwaardigheid.
Het liefst had ik de situatie altijd onder controle. Natuurlijk gebeurde dat nooit. Ik had steeds het gevoel de controle kwijt te zijn en ook dat zorgde voor stress.

Nu heb ik daar het nog steeds moeilijk mee. Ik vind het lastig wanneer de dingen niet gaan volgens mijn plan, wanneer mensen niet reageren zoals ik had gehoopt.
Het gebeurt dat ik wakker word en me meteen zorgen maak over alles wat ik die dag nog moet doen. En dat wil ik veranderen.

Ondanks al dat slechte nieuws zie ik nu wel een uitweg. Nu ik mezelf liever zie en meer in mijn eigen kracht sta, is het vooral mijn lichaam waar ik voor moet gaan zorgen. Door zowel mijn voeding aan te passen, supplementen te nemen en mijn stress onder controle te krijgen, denk ik dat het goedkomt.
Alleen al de gedachte aan een gezond, blij lichaam, een leven met meer ruimte voor rust en een heldere geest, maakt mij zielsgelukkig.

5 gedachtes over “Beroepsgeheim

  1. Goh, Roxanne, je zou eens moeten weten hoeveel van jou ik in mezelf herken….. Hoogtes, laagtes, pieken, dalen… controle houden over echt wel alle zaken en situaties, je kan het zo gek niet bedenken …mezelf bij momenten moeten voortslepen….piekeren over de zotste kleinste dingetjes….het liefst op voorhand willen weten hoe de dag gaat verlopen….en zo kan ik nog wel even doorgaan. Tot ik op een bepaald moment werkgebonden ”knopen” heb doorgehakt (om er dan wel enkele kleinere voor in de plaats te krijgen maar och kom die waren controleerbaar 😉) die toch een zekere rust brachten. En nu met de ‘ontdekte’ reiki, yoga en taichi moet ik zeggen dat ik nu in een zalig kabbelende leefritme terecht aan’t komen ben……na zóvéle jaren. En eigenlijk moet ik, als basis van dit alles, jouw mama bedanken want onbewust misschien heeft zij voor mij onbekende deuren aangewezen door de dingen waarmee zij bezig is en waar ik ”in rol” dankzij tips een aanwijzingen die ze aangeeft. En het zijn die kleine onbewuste tips die mij in zo’n zalige alternatieve wereld brengen waarvan ik al veel ‘geleerd’ heb om op mezelf toe te passen. En stilaan langzaamaan maakt dit van mij een ander mens. ….. Maar hoe het met mijn darmen gesteld is, wil ik niet weten hóór, die hebben duidelijk ook al het één en ander moeten doorstaan en meemaken. Maar, ik wens jou in ieder geval heeeeeeeeeeeeeel véél beterschap ! Ik wil nog vele mooi geschreven verhalen van jou lezen !

  2. Wat schrijf jij goed zeg. Wat een pech heb jij met je gezondheid.
    Ikzelf ben vanaf 1 oktober een jaar begonnen alcoholvrij te leven om volgend jaar de voetreis naar Rome aan te pakken. Santiago de Compostela is me al gelukt. We hebben ooit gechat.
    Heb ook vitamine B tekort en heb last van tintelende armen en vingers.
    Ik zal nog veel aan je denken.
    Heel veel sterkte met alles wat je doet.
    Groetjes Kristof De Mey

  3. Roxanne het is mooi om te zien dat jij op jonge leeftijd ontdekt wat ik zoveel latercte ontdekjen had. Ik ben er nog steeds niet. Niet als het op het accepeteren van de behoefte aan minder chronische stress (en bijhorende cortisol) aankomt, niet als het over lichamelijke gezondheid gaat (je legde leaky gut trouwens waanzinnig begrijpelijk uit!)
    Ik wens je nog veel moois en alle succes, zelfs met stomme voedingsrestricties.

  4. Hey Sweet<3, Je naaste omgeving zag dit al lang broeden en sudderen. Het is/was voor mij heel moeilijk om je je eigen weg te laten gaan, respect te hebben voor de keuzes die je maakte en je met je hoofd tegen de muur te zien staan. Maar weet je… Ik denk dat je daar het meest van leert. Als jij mag zijn wie je bent en mag doen wat je doet, wordt je vanzelf verantwoordelijk. Weet dat ik er altijd zal zijn en naast je zal staan. Dit moet je alleen doen maar mijn steun en vertrouwen heb je. Love you

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s