When in Dublin

Ga ik verkeerd rijden of niet? Dat was de vraag waar mijn Dublin avontuur mee begon. Het is zondagavond en ik ben aan het opzoeken hoelaat ik morgenochtend naar Zaventem moet vertrekken. Aangezien het de eerste keer is dat ik alleen naar Zaventem rijd en nu al verward ben over waar ik juist moet parkeren, plan ik toch maar een uur extra sukkeltjestijd in.

36291400_2003159473088758_6948195862933667840_n

Hoera, ik rijd niet verkeerd! Op de luchthaven lees ik in ‘De ontembare vrouw’, tot mijn reisgenote Jess aankomt. Na gestress over te veel vloeistoffen en te kleine plastic zakjes stijgen we op met het vliegtuig, en zo’n twee uur later komen we aan in Dublin.
Wanneer we de luchthaven uitlopen wordt ik opnieuw geconfronteerd met een vraagstuk: welke van de twee bussen die naar het centrum rijden is het goedkoopst? Uiteindelijk nemen we de luxe versie, ervanuit gaande dat we dan maar in het zak zijn gezet. Tot we zien dat de minder luxueuze bus even duur is. Chanseke.

36307097_2003159599755412_628340336581672960_n

We kunnen nog niet meteen binnen in ons appartement dus gaan we lunchen. Meteen daarna zoeken we naar een nagelsalon dat onze nagels on the spot kan doen. Heel de tijd sleuren we onze koffertjes mee, tot mijn schouder er pijn van doet. We stappen een paar fluoroze salons binnen, die ons verward wegsturen omdat we geen afspraak hebben gemaakt. De aanhouder wint: na even zoeken vinden we dan toch iemand die onze nagels wilt doen. Ik kies een rood-oranje kleur, maar als ik buitenloop blijken mijn nagels knalroze. Think pink dan maar?

36295437_2003159629755409_9206882343145439232_n

Ons appartement bevindt zich op een korte busrit van het centrum. De busschaufeur wordt boos omdat ik niet meteen begrijp dat ik het geld voor een ticketje in een vreemde, ijzeren gleuf moet gooien. Hij rekent ons wel minder aan, waarschijnlijk omdat het te lang duurt, dus da’s handig.
De jongen die ons komt verwelkomen draagt een driekwartsbroek met wollen sloefen, en hij heeft vijf lange haren op zijn kin. Hij woont samen met zijn vrouw in het appartement. Dat is de eerste verassing. We delen dus een huis met een koppel. Onze kamer is drie keer kleiner dan op de foto’s online, je kan er bijna niet rondlopen, maar het ruikt er goed en het hoeslaken is mooi. Het bed is echt klein voor twee. Onze toiletspullen kunnen we niet kwijt in de badkamer want daar staan die van het koppel, en het inbegrepen ontbijt blijkt drie halflege dozen ontbijtgranen.
Het is zoals logeren bij bij de grootouders van je vriend: je past extra op en probeert zo weinig mogelijk lawaai te maken. Uiteindelijk blijkt dat het koppel niets anders doet dan tv-kijken in hun kamer na het werk. Ze douchen rond vijf uur ’s morgens dus we hebben ze de hele reis niet gezien.

36322771_2003159659755406_5836812876832047104_n

De volgende dag gaan we met de Hop on Hop off bus de tourist uithagen in het centrum. Voor zo’n bus betaal je 20 euro, je wordt naar alle bezienswaardigheden gereden en je kan op- en afstappen op elk moment. Ik heb nooit eerder zo’n bus genomen omdat ik geen ultimate-tourist wil zijn, maar ik moet toegeven dat het best handig is.
Dat Dublin geen mooie stad is, is snel duidelijk. Het is wél een erg leuke shopstad en je kan er heerlijk eten.

Onze eerste stop: Trinity College. Perfect voor twee boekenfreaks als wij. We gaan naar een eeuwenoude bibliotheek met rijen en rijen vol boeken op alfabetische volgorde, massa’s toeristen (dat heb je dan wel) en stenen beelden van bekende denkers zoals Locke, Socrates en Plato. We zien The Books of Kells, het eerste boek ooit gemaakt, met de hand geschreven en geillustreerd door monniken. Het is teleurstellend tentoongesteld. Naar mijn mening is de bibliotheek, die ruikt naar vergeelde boeken, veel indrukwekkender.

36301836_2003160126422026_953953171774898176_n

We eten lekker in een restaurant boven een winkel, kopen boeken in lokale boekenwinkels, ik raak de tieten van Molly Malone aan en we gaan shoppen. Ik geef veel geld uit aan make-up, souvenirtjes voor familie, en kleren. Elke aankoop gebeurt onder het motto: ‘Treat yourself’, tot mijn credo eerder misbruikt dan gewoon gebruikt is.
Maar toch. Ik heb jaren gespaard omdat ik mezelf niet graag genoeg zag om geld aan uit te geven. In Dublin kocht ik voor het eerst een make-up borstel voor mezelf, dat zegt misschien genoeg. De laatste maanden ben ik aan het inzien wat ik waard ben en dat ik lief voor mezelf moet zijn.

36320192_2003161163088589_787031252090748928_n      36314765_2003161499755222_688624622102380544_n

Ik leer veel nieuw eten kennen hier. Twee er als opgelkopte room uitziende bollen blijken eieren te zijn, brood met briedipsaus is lekker, en ‘Halloumi’ is kaas. Ik leer die dingen vooral dankzij Jess, die nu al veel beter in koken is dan ik waarschijnlijk ooit zal zijn.

Omdat mijn hoofd niet altijd naar behoren werkt nemen we de Hop on bus terug naar ons appartement, waardoor we een uur onderweg zijn in plaats van tien minuten. Oeps.

36283139_2003161446421894_126706732142428160_n

Op onze laatste dag gaan we naar het kleine badstad Dalkey. Het is warm en zalig weer, dus daar maken we gebruik van. Jess koopt nog meer boeken, ik weer een paar souvenirs en we eten zelfgemaakte soep met versgebakken brood.
Na het eten gaan we op zoek naar het strand. Wat een wandeling van twintig minuten hoort te zijn, wordt er een van een uur. Op het warmste moment van de dag, en bergop. We lijken het strand maar niet te kunnen vinden. Voor ons ligt alleen weg. We blijven voortslenteren, tot ik mijn hand uitsteek naar een voorbijrijdende auto en vraag waar het strand is. De vrouw in de auto beweert stellig dat we er bijna zijn en nog maar vijf minuten moeten lopen. Vijf minuten blijken er opnieuw twintig maar uiteindelijk komen we aan bij een punt waar de zee zich wijd uitstrekt. We zijn helemaal naar Killiney gestapt, het stadje verderop. De zon straalt, de lucht is blauw, het strand is in zicht, het lijkt alsof we in het Zuiden zijn en het leven is prachtig.

36401052_2003161456421893_5992186578645024768_n

Eenmaal aangekomen bij het kiezelstrand, realiseren we ons dat we geen handdoeken bijhebben. Maar zonder handdoek gaat ook. We lezen in onze boeken en verbranden in ons gezicht en aan onze armen.

Het leven zit ons mee, want aan het strand blijkt ook een treinstation te zijn. We moeten niet meer terugwandelen! s Avonds eten we bij Zizzi’s, een typisch Engelse Italiaan (klinkt logisch). Joepie, pasta!

36376909_2003160339755338_6575307120122527744_n

We moeten alweer terug naar huis. Ik denk dromerig aan mijn bed, omdat het bed van het appartement niet alleen klein was, maar ook slecht sliep én omdat het al licht was om 4 uur ‘s morgens én omdat onze rolluiken niet goed werkten. We gaan nog rustig lezen in het park onder een boom, en nemen dan de taxi naar de luchthaven.

Het vliegtuig vertrekt een uur te laat maar dat is niet zo erg.  Ik heb vandaag te horen gekregen dat ik met onderscheiding geslaagd ben voor mijn eerste jaar en dat er nu nog drie maanden vakantie wachten. Hard work does pay off!

Tips voor in Dublin

  • Zizzi’s (voor pasta liefhebbers)
  • Nando’s (voor kip liefhebbers)
  • Trinity College Library (voor boekliefhebbers)
  • Dalkey en Killeny (voor natuurliefhebbers, en mensen die graag relaxen)
  • Topshop (voor shoppingqueens en lange mensen, want ze hebben een afdeling ‘tall’)
  • Queen of Tarts (voor taartjes liefhebbers)
  • Boots (voor zij die zichzelf in de watten willen leggen met nieuwe make-up)
  • Boek tip om te kopen in Dublin: The princess saves herself in this one – Amanda Lovelace
  • Bach 16 (voor de beste brie-dip met brood én de beste (maar dure) brusschetta)
  • De tieten van Molly Malone aanraken (voor de borstenfans onder ons)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s